Καλημέρες

 

Και αν  τα πρωινά σου φαίνονται ανάποδα, θυμήσου η ζωή δεν είναι επίπεδη.

Advertisements

Ο χρόνος

 

Κοιτούσε την φωτογραφία νόμιζε την είδε ξανά, σαν χθες. Συνδείπνησε ότι ήταν παλιά, πολύ παλιά. Πως πέρανε τα χρόνια. Γρήγορα χωρίς ερωτήσεις. Ο χρόνος δεν σε ρώτα πως είσαι, σε προσπερνά, είναι στο χέρι σου να τον αρπάξεις, να τον δεις στα ματιά και να τον ζήσεις.

Η λίστα με τους κανόνες

 

 

Καθόταν μπροστά στο υπολογιστή όπως συνήθως, βλέμμα αφηρημένο και στο βάθος το άσπρο φόντο του υπολογιστή, ένα χάος μέσα στο τίποτα. Αναστέναξε σκαφτόταν τη να γράψει, και η ώρα περνούσε ο καφές κρύωνε.

Περπατούσε μονάχος μέσα στην πολυκοσμία, λίγο πριν στρίψει δεξιά να ανέβει της σκάλες ένα παιδί με ειδικές ικανότητες ήρθε φωνάζοντας να το χαιρετίσει .   Δεν φοβήθηκε, πηρέ το χέρι του και του χαμογέλασε. Δεν καταλάβαινε τι του έλεγε αλλά ήταν σίγουρος ότι η παρουσία του χαροποίησε το παιδί αλλά και το ίδιο. Άφησε το χέρι του και έφυγε να προχωρήσει προς τις σκάλες , σαν ερωτευμένο ζευγάρι που αποχωρίζεται για τελευταία φορά .

Απομακρυνόταν, οι μέρες πέρασαν οι ώρες τα λεπτά, το παιδί όμως την στιγμή δεν την ξέχασε γιατί αυτή η στιγμή του έδωσε ένα μάθημα ζωής. Δεν ήξερε ακριβώς ακόμα το συμπέρασμα το  ..αλλά νομίζω το βρήκε.

Τους ονόμασε η λίστα με τους κανόνες, δεν είναι ο τύπος με κανόνες αλλά ίσως μια  σταθερή γραμμή χρειαζόταν στην ζωή του . Τα έγραψε σε ένα χαρτί στα γρήγορα :

  • Ποτέ μην είσαι σίγουρος για κάτι ακόμα και αν είσαι.
  • Ποτέ μην ανησυχείς για κάτι ακόμα και αν υπάρχουν λόγοι να ανησυχείς
  • Ποτέ μην παραπονιέσαι για τα προβλήματα σου. Σίγουρα δεν είναι τα χειρότερα και αν είναι σίγουρα υπάρχουν και πιο χειρότερα.
  • Αποδεκτού το παρελθόν σου και ποτέ μην γυρίζεις πίσω αλλά μην ξεχνάς τα εμπόδια που πέρασες.
  • Να γνωρίζεις τα όρια σου αλλά να είσαι και ελαστικός με αυτά.
  • Να είσαι ελαστικός και να αποδέχεσαι τους άλλους
  • Τα προβλήματα δεν τελειώνουν, μην τα κουβαλάς όμως συνέχεια μαζί σου
  • Το να νιώθεις μονός δεν είναι κακό το να νιώθεις ανεπιθύμητος είναι πρόβλημα
  • Να δουλεύεις με μετρό και να νιώθεις ότι περνάς την κάθε στιγμή παθιασμένα.
  • Τα συναισθήματα σου και οι σκεψεις σου δεν είναι ποτέ σταθερά
  • Να προσέχεις τον εαυτό σου.
  • Να είσαι ηγέτης συνάδελφος αλλά και παιδί που απολαμβάνει την ζωή

 

Και είναι άπειρη η λίστα μέσα από τις εμπειρίες μαθαίνει και θα συμπεράνει την λίστα ..Εσύ τι κανόνες έχεις στην ζωή σου ..?

Έκλισε τον υπολογιστή, η ώρα περνούσε ο καφές είχε ήδη κρυώσει …

 

Η πατιχα το πεπόνι και το γέλιο του κόσμου.

Σε μια γνωστή σελίδα στο φατσοβιβλιο όπου σχολιάζεται είτε θετικά είτε αρνητικά  οποιαδήποτε επιχείρηση για την εξυπηρέτηση που προσφέρουν στους πελάτες τους. Εν συντομία γράφτηκε ότι λόγο μια πατιχας και δυο πεπονιών  που είχε αγοράσει από κάποια  επιχείρηση το pc  κάποιου χρηστή χακαριστηκε από τρίτους .  Και μετά από αυτό το χάος !! Περισσότερα από 1000 σχόλια γραφτήκαν που σου προκαλεί γέλιο μέχρι δακρύων. Η σελίδα δεν θα κρίνει κανένα ούτε θα σχολιάσει το αρχικό post όπως και τα υπόλοιπα σχόλια.  Το μόνο που θα σχολιάσει είναι το συμπέρασμα αυτού του γεγονότος.  Ο κόσμος παρόλο που αν αντιμετωπίζει τις δίκες του δυσκολίες (οικονομικές προσωπικές για θέματα υγείας και αλλά ) , σε μια χωρά που η μίζα και η διαφθορά είναι μέρος της καθημερινότητας , ο κόσμος χρειάζεται το γέλιο. Γιατί το γέλιο είναι θεραπεία, σε παίρνει σε μια άλλη πραγματικότητα.

Οι εκλογές …η μεγάλη μέρα

Σχολιάζοντας την ενημερότητα με γενικές σκέψεις και σχόλια. Κάποιος φίλος είπε έρχονται εκλογές και γιατί να πάω να ψηφίσω ? Γενικά οι νέοι αντιπαθούν τους πολιτικούς για διαφόρους λογους και οι περισσότεροι είναι και θυμωμένοι με αυτή την κατάσταση.  Άλλοι λένε ότι το να μην πας να ψηφήσεις είναι το καλύτερο πράγμα νοούμενου ότι δεν θα αλλάξει η κατάσταση. Από την άλλη μεριά κάποιοι άλλοι λένε ότι το να μην ψηφίσεις είναι σαν να αποδέχεσαι την κατάσταση όπως είναι.  Όλες οι απόψεις είναι σεβαστές. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Καταρχάς με το να μην ψήφισης είναι σαν να δείχνεις ότι βαριέσαι και δεν ενδιαφέρεσαι για τα κοινά για την χωρά σου. Από την άλλη δεν  είσαι  συνένοχος αλλά  ότι αποδέχεσαι για την παρούσα κατάσταση. Δεν γίνεται οι νέοι να φωνάζουν για αλλαγή χωρίς να δεσμεύονται για αλλαγή. Για να γίνει αυτή η αλλαγή χρειάζεται να πάρεις ευθύνη  και η ευθηνή είναι να ψηφίσεις.

Δεν κοστίζει τίποτε περισσότερο από μισή ώρα στο να πας να ψηφίσεις αυτό που σε εκφράζει. Και αν δεν αλλάξει κάτι προσπάθησες .

Δεν είμαι το ίδιο όπως αυτοί.

 

“Δεν είμαι το ίδιο όπως αυτοί διάβασε”  και του τράβηξε το ενδιαφέρον, να συνεχίσει να διαβάζει. Γενικά το άρθρο   έλεγε ότι αυτός και οι γονείς του από Ελλάδα, νιώθαμε μονοί στην Κύπρο χωρίς πραγματική  παρέα και ότι οι φίλοι του τον κάνουν να νιώθει κατώτερος  και τον υποτιμούν.  “Αστεία πράγματα σκέφτηκε”   και γέλασε συνεχεία όμως δεν ήταν ι ιδία …

Είμαστε ανταγωνιστικοί ως λαός στης σχέσεις  μας  έγραφε στην απάντηση του αναγνώστη. Αυτό το εξέπληξε. Δεν περίμενε αυτή την απάντηση.  Ανασήκωσε το κεφάλι του από το περιοδικό, είδε το ηλιοβασίλεμα, η ακτίνες του ηλίου που σιγοέσβηνε κτυπούσαν στο πρόσωπο του.

Σκέφτηκε όντως, είμαστε ανταγωνιστικοί στις σχέσεις μας, πώς να πάρουμε φακελάκια αντί να βοηθήσουμε σωστά τον συνάνθρωπο μας, (βλέπε επόμενο άρθρο μου )  η πώς να πλουτίσουμε περισσότερο σε βάρος των άλλων, χρησιμοποιώντας μεθόδους εκμετάλλευσης, απλώς να σχολιάσουμε τα ρούχα τα αυτοκίνητα των αλλά και να παινευτούμε ότι έχουμε το καλύτερο και ότι είμαστε οι καλύτεροι.

Αυτοί είμαστε διερωτήθηκε ?  Πώς να προωθήσουμε τα συμφέροντα μας εις βάρος των άλλων πώς να γίνουμε “μαστοροι  στην διαφθορά… η μήπως ο απλώς ο κόσμος δεν είναι έτσι ? .Μήπως συμπεριλαμβανόμενου και του συγγραφέα είμαστε όλοι λίγο πολύ ανταγωνιστικοί ? Η μήπως είναι η φύση και η έννοια της επιβίωσης που μας αναγκάζει ?  Από την άλλη κάποιος μπορεί να έκφραση την γνώμη ότι  “an βρώμη η κελλε βρώμη και o κορμός “ Δηλαδή ολόκληρο το σύστημα, η παιδεία η εκπαιδεύσει η αντίληψη η κουλτούρα μας είναι σχεδιασμένη να είμαστε ανταγωνιστικοί να τρέχουμε για τον πλούτο.

 

Τα σχόλια δικά σας

 

 

Το χάος στις Βρυξέλλες

 

Αυτές τις μέρες   ακούσαμε έντρομοι στα νέα για τις βομβιστικές επιθέσεις εναντίων αθώων ανθρώπων στο αεροδρόμιο του Βελγίου . Καθημερινοί άνθρωποι που πήγαιναν για επαγλεματκο ταξίδι, νέοι άνθρωποι που ταξίδευαν είτε για διακοπές είτε για να μεταβούν στο πανεπιστήμιο του, φορτωμένοι με όνειρα φορώντας τα καλυτέρα χαμογέλα. Και ξαφνικά έσβησαν αυτά τα χαμογέλα έσβησαν αυτά τα όνειρα, άδεια μυαλά στο αέρα ανατινάχτηκαν ..αίμα χάος και φωνές παντού …η εικόνα που δημιούργησε στο μυαλό του.

Ένιωθε θλίψη, θλίψη  για αυτά που συμβαίνουν γύρω του.  Και όλα αυτά για την θρησκεία στο όνομα τις οποιαδήποτε  θρησκεία. Που δυστυχώς αντί να βλέπουμε αντί να αντιλαμβανόμαστε όλοι είμαστε ισοι ανεξαρτητος θρησκειας . Αλλά όλα αυτά γίνονται για μια  λέξη  ρατσισμός όλοι την ξέρουν όλοι λένε ότι την μισόν όλοι δυστυχώς την ακολούθου.

Φοβάσαι να ταξιδεύεις ….αλλά μην φοβάσαι να ταξιδεύεις τα όνειρα σου, μην τους αφήσεις να σου τα πάρουν.

Που πάμε διερωτήθηκε? Γιατί τόσο ρατσισμός ?

Δυστυχώς το ανθρώπινο γένος  αντί να δημιουργεί και να αναπτύσσετε σπαταλά την ώρα του σε διχόνοιες χωρίς καμία  αξία  λέγοντας ότι υπερασπίζεται την ανθρωπότητα θυσιάζοντας όμως ότι πιο πολύτιμο την ανθρωπινή  ζωή ως μετρό εκφοβισμού για να επιβάλει τη δύναμη του τα πιστεύω του .

 

Τι ειρωνεία !

O θάνατος του τραγουδιστή και το ηθικό δίδαγμα.

 

Την περασμένη εβδομάδα ένα νέος τραγουδιστής έφυγε από την ζωή, απρόσμενα, μετά από αυτοκίνητο δυστύχημα . Ήταν ένα μεγάλο σοκ για το κόσμο και για την κοινωνία. Ήταν ένα μεγάλο σοκ όμως και για το γραφών. Προβληματίστηκε, όντως ως άνθρωπος που πέρασε πολλά στην ζωη του, θα περίμενε κάνεις ότι τέτοια πράγματα δεν τον επηρεάζουν. Και όμως, τον επηρέασε, όχι τόσο ο θάνατος του, όσο αυτή ι μαζική επίθεση της κοινωνίας προς το πρόσωπο του…Για μια λεξούλα ..λες και δεν πάμε απέναντι η στο βωμό της τσόχας δεν θυσιάζονται εκατομμύρια….Και μετά βγήκαν όλοι αυτοί για να κρίνουν μια ξανθιά που σχολίασε….

Αχ θεέ μου σκέφτηκε η χωρά χάνεται και αυτοί χαμένοι μέσα στης μεταφράσεις δίχως νόημα ..

 

Ηθικό δίδαγμα για τον γραφών :  μην θυμώσεις μην κρίνεις τίποτε δεν θα αξίζει στο τέλος , θα ξεχαστεί, απλώς μην ..