Το χάος στις Βρυξέλλες

 

Αυτές τις μέρες   ακούσαμε έντρομοι στα νέα για τις βομβιστικές επιθέσεις εναντίων αθώων ανθρώπων στο αεροδρόμιο του Βελγίου . Καθημερινοί άνθρωποι που πήγαιναν για επαγλεματκο ταξίδι, νέοι άνθρωποι που ταξίδευαν είτε για διακοπές είτε για να μεταβούν στο πανεπιστήμιο του, φορτωμένοι με όνειρα φορώντας τα καλυτέρα χαμογέλα. Και ξαφνικά έσβησαν αυτά τα χαμογέλα έσβησαν αυτά τα όνειρα, άδεια μυαλά στο αέρα ανατινάχτηκαν ..αίμα χάος και φωνές παντού …η εικόνα που δημιούργησε στο μυαλό του.

Ένιωθε θλίψη, θλίψη  για αυτά που συμβαίνουν γύρω του.  Και όλα αυτά για την θρησκεία στο όνομα τις οποιαδήποτε  θρησκεία. Που δυστυχώς αντί να βλέπουμε αντί να αντιλαμβανόμαστε όλοι είμαστε ισοι ανεξαρτητος θρησκειας . Αλλά όλα αυτά γίνονται για μια  λέξη  ρατσισμός όλοι την ξέρουν όλοι λένε ότι την μισόν όλοι δυστυχώς την ακολούθου.

Φοβάσαι να ταξιδεύεις ….αλλά μην φοβάσαι να ταξιδεύεις τα όνειρα σου, μην τους αφήσεις να σου τα πάρουν.

Που πάμε διερωτήθηκε? Γιατί τόσο ρατσισμός ?

Δυστυχώς το ανθρώπινο γένος  αντί να δημιουργεί και να αναπτύσσετε σπαταλά την ώρα του σε διχόνοιες χωρίς καμία  αξία  λέγοντας ότι υπερασπίζεται την ανθρωπότητα θυσιάζοντας όμως ότι πιο πολύτιμο την ανθρωπινή  ζωή ως μετρό εκφοβισμού για να επιβάλει τη δύναμη του τα πιστεύω του .

 

Τι ειρωνεία !