Ο χρόνος, ένα σιδηροδρομικός σταθμός και το τριαντάφυλλο της ελπίδας

Κοιτούσε έξω έβλεπε τον φως του ηλίου να σβήνει σιγά σιγά. Γύρισε, κοίταξε αόριστα στο καφέ του, αναστέναξε, ήπιε μια γούλια με γρήγορες κινήσεις. Σκέφτηκε πως ο χρόνος δεν είναι μια νοητή γραμμή αλλά πολλές παράλληλες γραμμές σαν ένα σιδηροδρομικό δίκτυο. Οποιαδήποτε διαδρομή και να διαλέξεις, ο προορισμός είναι διαφορετικός. Και ακόμα αν δεν σου αρέσει διαλέγεις άλλη γραμμή με άλλο προορισμό. Μοναχά  το τριαντάφυλλο της ελπίδας πρέπει να κουβαλάς μέσα στην ψύχη σου. Ο χρόνος θα αλλοίωση κάθε συναίσθημα σου,μοναχά το τριαντάφυλλο τις ελπίδας δεν μπορεί να αλλοιώσει ακόμα και αν εσύ δεν το βλέπεις.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s