Ένα απόγευμα, μια σκέψη, μια ιδέα

Γελούσε, είχε καιρό να γελάσει τόσο. Πήγε στη κουζίνα και ετοίμασε ένα καφέ. Καθώς χαλάρωνε ξάφνου σκέφτηκε ‘τι σημασία έχει η κώφωση του αυτιού, όταν το πνεύμα ακούει; Η μόνο κώφωση, η κώφωση η αληθινή, η κώφωση η αγιάτρευτη είναι η κώφωση του πνεύματος’.
Πράγματι τι σημασία έχει, σκέφτηκε, καθώς το έβαζε προσεκτικά, στην ειδική θήκη του. Η ώρα περνούσε. Ξάφνου ένα χέρι ακούμπησε στον ώμο του. Αλαφιασμένος, γύρισε να δει. Δεν είχε ακούσει το κλειδί που γύρισε στην κλειδαριά.
Έλα να σου δείξω κάτι και του έδειξε την διαφήμιση .
Χαμογέλασε, θα συμμετέχω στο διαγωνισμό σκέφτηκε και θα νικήσω.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s